Banner

خبرفوری

Home Blog

Tuesday, June 2, 2026

مطلب احمدیان پس از جراحی‌های سنگین به زندان اوین بازگردانده شد؛ نگرانی از پیامدهای تأخیر در درمان


کانون حقوق بشر ایران،  سه‌شنبه ۱۲ خردادماه ۱۴۰۵ – مطلب احمدیان، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، پس از بستری شدن در بیمارستان و انجام چند عمل جراحی سنگین، به زندان بازگردانده شد. گزارش‌های منتشرشده حاکی از آن است که تأخیر طولانی در اعزام وی به مراکز درمانی موجب گسترش بیماری و سرایت توده‌ای که در ابتدا خوش‌خیم توصیف شده بود به کبد و کیسه صفرا شده است. فعالان حقوق بشر محرومیت طولانی‌مدت این زندانی از درمان مناسب را مصداقی از شکنجه و رفتار غیرانسانی علیه زندانیان می‌دانند.

چرا مطلب احمدیان به بیمارستان اعزام شد؟

مطلب احمدیان در تاریخ ۴ خردادماه از زندان اوین به بیمارستان منتقل شد. این اعزام پس از مدت‌ها نگرانی درباره وضعیت جسمانی او و درخواست‌های مکرر برای دسترسی به خدمات درمانی صورت گرفت.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، وی در مدت بستری تحت چند عمل جراحی قرار گرفت. پزشکان در جریان این اقدامات درمانی ناچار به خارج کردن کیسه صفرای او شدند. همچنین حدود چهار سانتی‌متر از بافت کبد وی نیز برداشته شد. علاوه بر این، نخستین دوره درمان آنتی‌بیوتیکی برای مقابله با عفونت باکتریایی آغاز شد.

یاسین شه‌بخش به اعدام و ۱۰ سال حبس محکوم شد؛ ابهام در پرونده و ادعای اعترافات اجباری


کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۱۲ خردادماه ۱۴۰۵ – یاسین شه‌بخش، زندانی ۲۲ ساله بلوچ، از سوی شعبه دوم دادگاه انقلاب زاهدان به اعدام و ۱۰ سال حبس محکوم شده است. این حکم در شرایطی صادر شده که جزئیات پرونده، روند دادرسی و مستندات ارائه‌شده علیه او همچنان در ابهام قرار دارد. منابع حقوق بشری همچنین از شکنجه و اخذ اعترافات اجباری از این زندانی خبر داده‌اند؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره رعایت اصول دادرسی عادلانه را افزایش داده است.

یاسین شه‌بخش به چه اتهاماتی محکوم شده است؟

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، یاسین شه‌بخش، فرزند گل‌محمد، از سوی شعبه دوم دادگاه انقلاب زاهدان به اعدام و ۱۰ سال حبس محکوم شده است. او هم‌اکنون در بند ۹ زندان مرکزی زاهدان نگهداری می‌شود.

اتهامات مطرح‌شده علیه این زندانی شامل «عضویت در گروه‌های مسلح مخالف حاکمیت» و همچنین «درگیری و قتل نیروهای نظامی و بخشدار گوهرکوه تفتان» عنوان شده است. با این حال، یاسین شه‌بخش این اتهامات را رد کرده و آنها را فاقد اعتبار دانسته است.

اعدام ۷ زندانی در زندان‌های دامغان، شیراز، سبزوار و رشت

 

اعدام های گسترده را می‌توان نشانه‌ای از هراس حاکمیت از گسترش اعتراضات سراسری دانست؛ جامعه‌ای که در مسیر تغییر قرار گرفته و از مطالبه آزادی عقب ننشسته است

اعدام ۸ زندانی در زندان‌های دامغان، اراک، شیراز، سبزوار و رشت
مرتضی صادق‌زاده

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۱۲ خردادماه ۱۴۰۵، هفت زندانی در زندان‌های دامغان، شیراز، سبزوار و رشت اعدام شدند. شش تن از زندانیان در ماه خرداد و یک تن در اردیبهشت‌ماه اعدام شده است.

اعدام مرتضی صادق‌زاده در زندان دامغان

بامداد دوشنبه ۱۱ خردادماه ۱۴۰۵، مرتضی صادق‌زاده در زندان دامغان اعدام شد. وی فرزند محمد ۲۸ ساله و اهل سقز بود و ۳سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام چهار زندانی در زندان عادل‌آباد شیراز

احراز هویت ۱۰ زندانی اعدام شده

صبحگاه یک‌شنبه ۱۰ زندانی در زندان عادل‌آباد شیراز اعدام شده‌ بودند که کانون حقوق بشر ایران، خبر اعدام ۶ تن آنها را پیش از این منتشر کرده بود. هویت ۱۰ زندانی اعدام شده به شرح زیر است:

ـ سعید دهقان‌زاده، ۳۲ ساله، اهل شیراز. وی به ۴سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

ـ عباس بیات، ۳۰ ساله، اهل شیراز. وی ۳سال پیش به اتهام قتل و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام ۸ زندانی در رشت، نیشابور، قروه، قم، زنجان و شیراز

ـ برزو موسی‌زاده، ۳۰ ساله، اهل کرمانشاه. وی ۳سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود

ـ علی‌اکبری سرابی مقدم، اهل کازرون. وی ۴سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

ـ عثمان دانه‌برچین، ۳۵ ساله. وی ۴سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

ـ قادر خدامرادی، ۴۳ ساله. وی ۴سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

ـ محمد صدیق بلوچی ۵۵ ساله. وی ۹ سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

ـ سالار شیخی، ۲۹ ساله، اهل جلفا. وی ۲سال پیش به اتهام تجاوز بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود

ـ هویت دو زندانی دیگر که تبعه افغانستان بودند و به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بودند در دست بررسی است.

Monday, June 1, 2026

جزییات تازه از زندگی و مرگ برادران ویسی، قربانیان شلیک مستقیم سپاه

 

«اما اندوه برخاستن برای پیکار با ستمگران، نه‌تنها برای من مایه ناامیدی نیست، بلکه خود جریان زندگی و معنای زیستن است؛ در دنیایی پوچ و بی‌معنا که خودم به آن معنا می‌دهم سر پایین آوردن در برابر ظلم و ستم، تنها به‌خاطر زنده ماندن و ترس از مرگ، چیزی جز شرمساری نیست.»

این چند خط، بخشی از نوشته‌های به‌جامانده از مجتبی ویسی است؛ فعال فرهنگی و مدنی کُرد که به همراه برادرش میثم ویسی بامداد هفتم خرداد ۱۴۰۵ در جریان عملیات نیروهای سپاه پاسداران در منطقه «دالاهو» کشته شد.

خبر کشته شدن این دو برادر پس از ساعت‌ها شنیده شدن صدای رگبار گلوله و محاصره روستای «قلعه‌کهوش» در شهرستان دالاهو، به سرعت در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها بازتاب یافت و واکنش‌های گسترده‌ای را در میان فعالان مدنی، فرهنگی و جامعه یارسان برانگیخت.

بر اساس اطلاعاتی که به ایران‌وایر رسیده است، نیروهای سپاه پاسداران حوالی ساعت چهار بامداد با محاصره خانه‌ای در روستای «قلعه‌کهوش» که محل اختفای این دو برادر بود، از چندین جهت به سوی ساختمان تیراندازی کردند. منابع مطلع به ایران‌وایر گفته‌اند عملیات بدون هرگونه هشدار قبلی آغاز شد و شدت آتش به اندازه‌ای بود که میثم و مجتبی ویسی در همان دقایق ابتدایی جان خود را از دست دادند.

true true true