کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۲۵خردادماه ۱۴۰۵ – جام جهانی همواره فرصتی برای نمایش تواناییهای ورزشی یک کشور محسوب میشود؛ اما برای بسیاری از خانوادههای قربانیان اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴، همزمان با مسابقات فوتبال، نام ورزشکارانی زنده میشود که یا در زندان به سر میبرند، یا در جریان اعتراضات کشته شدهاند و یا با احکام سنگین قضایی روبهرو هستند. از نگاه منتقدان، تیمی که امروز به نام ایران در مسابقات بینالمللی حضور دارد، لزوماً بازتابدهنده سرنوشت ورزشکارانی نیست که به دلیل حمایت از مطالبات مردمی از صحنه ورزش حذف شدهاند.
نماد این وضعیت را میتوان در پرونده رشید مظاهری مشاهده کرد. دروازهبان پیشین تیم ملی، استقلال و سپاهان که تنها چند روز پیش از
بامداد ششم اسفند ۱۴۰۴ نیروهای امنیتی با یورش به منزل او، تلفنهای همراه و تجهیزات الکترونیکیاش را ضبط کردند. خانواده او ماهها از محل نگهداری وی بیاطلاع بودند تا سرانجام مقامات قضایی بازداشت و نگهداری او در زندان ارومیه را تأیید کردند.
پرونده رشید مظاهری برای بسیاری از ناظران یادآور این واقعیت است که حتی شهرت ورزشی نیز مانع برخوردهای امنیتی با منتقدان سیاسی نمیشود. فردی که سالها پیراهن تیم ملی را بر تن داشته، امروز به دلیل بیان دیدگاههای خود در زندان به سر میبرد.
اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ تنها خیابانها را به صحنه رویارویی مردم و نیروهای سرکوب تبدیل نکرد؛ بلکه جامعه ورزش را نیز داغدار کرد.
امیرمحمد کرمی، عضو تیم نوجوانان تکواندوی ایران، در مرودشت کشته شد. شهرام مقصودی، ورزشکار پاورلیفتینگ، در اصفهان جان باخت. شهاب فلاحپور، کشتیگیر جوان اندیمشکی، در جریان اعتراضات هدف گلوله قرار گرفت. زهرا آزادپور، فوتبالیست ۲۷ ساله، در کرج کشته شد و خانوادهاش روزها در جستجوی پیکر او بودند.
